Vuoi giocare con me?

Dutch translation:

Vorige week hebben Isa en Alex hun eerste volledige schoolweek afgerond, met een halfdagrooster. Het traditionele schoolrooster hier is 6 dagen per week van 8:30-13:30 ma-vr, en 8:30-12:30 op zaterdag, met (zo heb ik gehoord) behoorlijk wat huiswerk dat na school gedaan moet worden. Isa’s scuola primaria gaf ons de optie om haar in te schrijven voor een klas met het traditionele rooster, of in een 5-dagenrooster dat loopt van maandag-vrijdag van 8:30-16:30. We zullen het zelf wel zien, maar er is ons verteld dat ze minder huiswerk zal hebben met dit ‘voltijd’ rooster, en ze zal zaterdags vrij hebben dus twee dagen echt weekend.

Alex gaat naar een scuola dell’infanzia die deel uitmaakt van het openbare schoolsysteem maar meer vergelijkbaar is met een kinderdagverblijfrooster omdat het normaal is dat kinderen van 8:30 of 9:00 tot 16:00 of 16:30 gaan. Dit klinkt allemaal behoorlijk intensief vergeleken met de schoolroosters die ze beiden hadden in Nederland (5 dagen per week van 8:30-14:30). Twee dagen per week gingen ze naar BSO en de andere 3 middagen waren ze bij een van ons. Dus een voltijdrooster is een grote verandering voor ons allemaal. Gelukkig wennen we er geleidelijk aan. In de eerste week had Isa 3 uur school, 4 uur in de tweede week, en deze week is haar rooster van 8:30-13:30. Gisteren was een ‘bonus’ vrije dag voor de kinderen omdat er een landelijke staking was in het Italiaanse openbare schoolsysteem. Alle ouders werden gevraagd hun kinderen naar school te brengen en lang genoeg te blijven om te zien of de leraren van hun kinderen aanwezig waren (of deelnamen aan de staking). De groep 2/3 kinderen gingen naar binnen maar Isa en haar klasgenoten mochten (/moesten) naar huis (dit leidde tot veel gejuich en gejoël). Isa was blij met deze wending en toen liepen we samen naar Alex’s klas. Zijn leraren staakten niet maar toen hij de keuze kreeg om met mij en Isa naar huis te gaan of te blijven spelen voor een paar uur, had hij snel zijn besluit genomen. We wensten zijn leraren een buona giornata en gingen met z’n drieën naar huis in de Jeep.

Na slechts 8 dagen school is Isabelle al uitgenodigd voor (en heeft ze bijgewoond) 3 verjaardagsfeestjes, 1 moderne dansles, en 1 gymnastiekles. Ze heeft over het algemeen positieve verhalen over haar dag, en ze is er al in geslaagd veel vrienden te maken (8 kids wanted to play with me during the break, mom!). Haar leraren zijn super geduldig en lief en een van hen heeft een schrift gemaakt met Engelse en Italiaanse woorden voor haar om te bestuderen. Elke dag komen er nieuwe woorden bij en ze lijkt te begrijpen wanneer haar vragen worden gesteld in het Italiaans. Dit is al een verbetering ten opzichte van een week geleden. We wisten voordat we verhuisden dat Isa qua persoonlijkheid uitstekend zou zijn in communiceren met vreemden en vrienden maken, en tot nu toe is dat zeker de realiteit. Alex is tot nu toe wat meer teruggetrokken in de klas. Hij zei na zijn eerste dag dat hij vergeten was vrienden te maken maar dat hij plezier had gehad met alleen spelen (“are you proud of me, mama?”). De tweede dag had hij een soortgelijk verhaal.. “sorry papa, ik heb geen vrienden gemaakt maar ik had plezier met spelen met de tractor..”

Vandaag was zijn 7e schooldag en toen ik hem ophaalde zei hij dat hij geen vrienden had gemaakt omdat hij niet meer wist hoe hij moest vragen of iemand met hem wilde spelen. Dit is een zin waar we veel over hebben gepraat, omdat zelfs voordat school begon werd Isa benaderd door andere kinderen op de speelplaats of op het strand die vroegen “Vuoi giocare con me?” (Wil je met me spelen?). Isa heeft het zinnetje al een paar keer uitgeprobeerd en is zeer succesvol geweest… verstoppertje, tikkertje, enz. kunnen allemaal gespeeld worden met gebaren, glimlachen, en behoorlijk wat rennen. Isa heeft ook ‘Aiuto!’ opgepikt – help! wat veel gebruikt wordt op een speelse/grappige manier. En al deze zinnen, kinderspelletjes, en basiswoordenschat zijn verschenen in de boeken die wij samen lezen. Dus ik herinnerde Alex eraan hoe te vragen – Vuoi giocare con me? – terwijl we naar de auto liepen na school en het grootste deel van de 10 minuten durende rit naar huis zong hij zijn eigen ‘Vuoi giocare con me’ lied met vele verschillende melodieën en die tekst herhaaldelijk. En vanavond, vlak voor het slapengaan, vroeg ik hem of hij zich herinnerde hoe hij morgen moest vragen of iemand met hem wilde spelen.